In onze vorige blok heb je al kunnen lezen hoe we onze laatste dagen dagen op Koh Samui hebben doorgebracht. Vanuit Koh Samui zijn we weer naar Bangkok gevlogen. De bedoeling was om vanuit hier de volgende dag terug naar Nederland te vliegen. Helaas liep dit wat anders dan gepland en waren we genoodzaakt om toch nog enkele dagen langer in Bangkok te blijven. In dit reisverslag lees je alles over deze onverwachte (extra) dagen in Bangkok!
Met het vliegtuig naar Bangkok en terug naar Nederland?
Op donderdag 10 september 2026 was het tijd om Koh Samui weer te verlaten. We genoten nog van ons laatste ontbijt om rond 10:00 uur met de shuttlebus naar het vliegveld gebracht te worden. Zoals al eerder gezegd is dit een vrij bijzonder vliegveld aangezien bijna alle gebouwen helemaal open zijn. Hierdoor waait er continue een stevige wind door alle ruimtes en heb je eerder het gevoel dat je in een park zit dan op een vliegveld.
Na wat gratis koekjes werden we weer met een treintje naar het vliegtuig gebracht en konden we in de soepele vlucht naar Bangkok stappen. Op het vliegveld hebben we nog even moeten wachten op de gratis shuttle bus van het The Park Nine Hotel Suvarnabhumi maar toen kwamen we er toch rond 15:00 uur aan. We checkten in en zijn eerst in de buurt nog iets gaan eten. We maakten nog een korte wandeling door de winkelcentra tegenover ons hotel en namen nog een hapje.
Ik (Erik) voelde me niet helemaal lekker, dus we besloten om een duik in het zwembad over te slaan. De andere ochtend moesten we er vroeg uit, want om 6:00 uur zouden we naar het vliegveld gebracht worden. Dat liep helaas wat anders dan gepland.






Een bezoek aan het ziekenhuis
Die nacht werd ik (Erik) namelijk om 4:00 uur wakker en werd helemaal niet lekker. Naast het feit dat ik al last had gekregen van diarree werd ik ook nog eens misselijk en brak het zweet me letterlijk uit. Zwetend zat ik naast de wc pot en kwam ik tot de conclusie dat we de vlucht niet konden gaan maken.
Gelukkig hebben we een goede reisverzekering bij Interpolis waardoor we contact op konden nemen met de alarmcentrale. Hier kregen we inderdaad het advies om niet de vlucht te nemen en de volgende dag naar het ziekenhuis te gaan. Het ziekenhuisbezoek was vooral om erachter te komen wat het probleem is en medicijnen te krijgen. Aan de hand hiervan zou namelijk bepaald mogen worden wanneer we wel weer naar huis mochten gaan.
Op naar het Samitivej Srinakarin Hospital
Zo werd ik op vrijdag 11 september behoorlijk ziek wakker. Rond 9:30 uur voelde ik me goed genoeg om samen met Judith in de taxi naar het Samitivej Srinakarin Hospital te gan. We werden hier uitstekend geholpen en de verzekeraar had er al voor gezorgd dat alle kosten direct werden gedekt. Zo hoefden we ter plaatse nergens meer voor te betalen. Toen we eindelijk op de goede afdeling waren werd er goed onderzoek gedaan en kwam de dokter tot de conclusie dat ik een voedselvergiftiging had.
Met een goed gevuld tasje vol medicijnen gingen we hierdoor terug naar het The Park Nine Hotel Suvarnabhumi. Natuurlijk begon ik braaf met het innemen van allerlei medicatie en dit gaf warempel al heel snel resultaat. De rest van de dag heb ik doorgebracht in bed en Judith heeft nog een duik in het zwembad genomen.
Later op de dag hebben we nogmaals contact opgenomen met de alarmcentrale. Omdat ik me al een stuk beter voelde hoopten we op zaterdag al weer naar huis te kunnen, maar niets was minder waar. Daarvoor moest ik nog de stempel “fit to fly” krijgen, en die kon ik op zijn vroegst 24 uur na de eerste inname van de medicijnen krijgen. Er werd ons dan ook al direct verteld dat we op zijn vroegst zondag, en waarschijnlijk maandag pas naar huis zouden kunnen. Zo kregen we nog een extra dagen Bangkok erbij.
Die avond hebben we nog lekker iets gegeten in het restaurant van het hotel. Ik had zelfs al weer wat trek gekregen en wat pasta gegeten. Fysiek ging het me al een heel stuk beter, alleen was het nu nog afwachten wanneer we naar huis mochten.


Dan maar een uitstapje naar Bangkok
Omdat we nu toch een paar dagen extra in Bangkok hadden en ik me eigenlijk wel prima voelde besloten we maar om er het beste van te gaan maken. We konden natuurlijk ook hele dagen in het hotel blijven hangen. We konden echter ook nog iets van de stad gaan zien. Uiteraard besloten we om dit te gaan doen. Na het ontbijt zijn besloten we daarom om eerst naar de Chatuchack Weekend Market te gaan.
De Chatuchack Weekend Market
We waren hier in 2023 ook geweest en het is de grootste weekendmarkt van de wereld. Het heeft ongeveer 15.000 kraampjes verdeeld over 26 verschillende gebieden. 3 jaar terug hadden we er onze ogen uitgekeken en goede souvenirs gescoord. Dat wilden we nu weer doen. We moesten eerst ergens iets eten, want het was inmiddels al 13:00 uur geworden. Na een simpele hap bij de 7Eleven konden we op pad.
In een temperatuur vn 35+ struinden we de verschillende kraampjes langs en bewogen we ons door de smalle gangetjes van het enorme gebied. Overal waar we keken zagen we nieuwe winkeltjes met leuke souvenirs, t-shirts, tassen, schalen, noem het maar op! Uiteindelijk wisten we nog een leuk strandjurkje voor Judith te vinden, wat curry pasta om thuis Penang curry te maken en een paar mooie schaaltjes. De missie was geslaagd en we waren inmiddels behoorlijk verhit. We namen nog een koud drankje om de skytrain te pakken naar onze volgende stop van de dag.









Bangkok van boven bekijken vanuit de King Power Mahanakhon
We hadden namelijk nog iets op het programma gezet voor deze dag en dat was een bezoek aan het King Power Mahanakhon. Dit gebouw was bij de afronding van de bouw in 2016 het hoogste gebouw van heel Thailand met een hoogte van 314 meter. Het mooie is dat je dit ook helemaal kan ervaren want op de 78e (!) verdieping heb je hier de King Power Mahanakhon Skywalk, een prachtig observatiedek. Het kost wel iets, maar dan krijg je ook wat.
We kochten onze kaartjes van ongeveer €25 per persoon om na 16:00 uur omhoog te gaan. In een lift volledig bedekt met LED-schermen schoten we binnen 1 minuut naar de bovenste verdieping. Nog een paar trappen verder en zo kwamen we uit op het uitzichtpunt. Het uitzicht was geweldig en we keken onze ogen uit. Verschillende bekende plekken konden we vanaf hier mooi zien, zoals bijvoorbeeld het ICONSIAM en het Hilton Garden Inn Bangkok Riverside waar we eerder deze reis verbleven.
We namen er nog een iets te duur colaatje en namen daarna ook plaats op de glazen vloer. Dit is natuurlijk de ideale plek om nog wat leuke foto’s te maken, dus deze kant sloegen wij niet over. Na ongeveer 1 uur boven te hebben gestaan hebben we de lift naar beneden genomen. Hier hebben we eerst nog een paar lollige foto’s genomen bij het Mahanakhon SkyVerse. Eenmaal beneden hebben we heerlijk gegeten bij de Mahanakhon Eatery en namen we een Grab terug naar het hotel.
Eenmaal terug belden we nogmaals met de alarmcentrale of er al zicht was wanneer we naar huis zouden kunnen gaan. Dit was nog altijd niet duidelijk, maar zondag 13 september zouden we in ieder geval nog niet naar huis gaan. Dat werd dus nog een extra dagje Bangkok!

























Nog een extra dagje Bangkok…en dan eindelijk naar huis?
Tja, nog een dagje Bangkok. Daar gaan we dan maar weer! Eerst weer een prima ontbijt en vervolgens maar weer eens contact opnemen met de alarmcentrale. Ik gaf aan dat ik me inmiddels helemaal goed voelde maar soms leek het wel alsof we het hele verhaal aan de volgende persoon opnieuw moesten vertellen. Wederom dezelfde vragen, weinig vooruitgang en nog steeds geen concrete moment voor een terugvlucht. We zouden later nogmaals contact hebben.
Dus maar op weg naar de stad. Ditmaal besloten we om er eens met het openbaar vervoer heen te gaan. Op een kleine wandelafstand van ons hotel zou een treinstation moeten liggen. We gingen aan de wandel langs een leuke route. We passeerden een leuke markt en een tempel en werden overal hartelijk begroet. Eenmaal aangekomen bij het station bleek dit niet de goede keuze. Het station leek niet echt meer in gebruik en zo gingen we er zeker niet komen. We besloten toch maar om alsnog een Grab te nemen en zo stonden we te wachten.
Op naar Ari
Gelukkig kwam er al snel een Grab die ons naar de wijk Ari wou brengen. Deze wijk staat bekend als vrij rustig maar over het gebied zijn er zeer hippe restaurants, koffietentjes, barretjes en winkels verspreid. Het is soms even zoeken maar we hebben er inderdaad een flink aantal gevonden. Al zwetend liepen we weer door de zonnige straten van Bangkok. We kregen inmiddels weer flinke honger. Er was wat heen- en weer geloop doordat we niet overal met een kaart konden betalen. Gelukkig kwamen we nog uit bij ĂN CÓM ĂN CÁ ARI, een erg leuk Vietnamees restaurant. Na een lekkere lunch zijn we nog even de wijk rondgelopen en bij de bijzondere Amazon Experience vestiging gaan kijken. Bangkok blijft je maar verbazen.
















Van Ari naar de winkelcentra bij Siam
Van de leuke rustige straatjes bij Ari pakten we de metro naar het drukke gebied rondom het station van Siam. Hier liggen de grootste winkelcentra van de stad allemaal tegen elkaar aangeplakt. Middels grote loopbruggen kan je zo van het ene winkelcentrum naar het andere lopen, zelfs soms zonder buiten te komen.
We namen er een lekkere frisse ijsthee en gingen aan de wandel. Bij het Siam Square vonden we ook de Siam Walking Street. Deze winkelstraat was afgesloten voor verkeer en bood een leuk zicht op de prachtig uitziende winkels. We maakten nog wat foto’s, maar van echt shoppen is het niet gekomen. Het was wel weer mooi geweest en we namen een Grab terug naar ons hotel.
Na een heerlijke avondmaaltijd en een frisse duik in het zwembad hadden we voor de 3e keer deze zondag contact met de alarmcentrale over onze terugreis. Helaas nog niet met het gewenste resultaat. We kregen wederom een vraag die we al meerdere keren hadden beantwoord. Daarnaast kregen we ook te horen dat we nog een nachtje moesten slapen voordat ze gingen kijken naar een terugvlucht. Tja, dat betekent dus nog een extra dag in Bangkok!








Een laatste dag met het goede nieuws!
Op maandag 14 september 2026 hadden we eigenlijk allebei weer gewoon naar ons werk moeten gaan. We zaten al op onze 4e extra dag in Bangkok. Dus gingen we weer gewoon netjes naar het ontbijtbuffet in de ochtend om daarna even terug naar de kamer te gaan. Nadat we na 2 nachten gewisseld waren van kamer hadden we een wasmachine tot onze beschikking. De avond ervoor hadden we dus nog een was gedaan die we nu konden opruimen.
Omdat we deze dag telefoon vanuit Eurocross (de Europese hulpdienst voor problemen op reis) zouden krijgen hadden we weinig plannen. Misschien dat we laat in de middag nog weg zouden gaan, maar dat zagen we nog wel. We hebben lekker wat geluierd, geluncht in het hotel en van het zwembad genoten. Het duurde ons weer wat te lang dus namen we zelf contact op.
Een uur later zouden we gebeld worden. Na wat gedoe met mijn telefoonaanbieder wisten we toch contact te krijgen. We kregen een vriendelijke vrouw aan de lijn die ons gelukkig eindelijk aan een vlucht ging helpen. Het gesprek verliep vlot en voor we het wisten kregen we een uur later per e-mail onze vluchtgegevens doorgestuurd! We konden naar huis!
Dit betekende wel dat we veel tijd hadden verloren en er de volgende dag vroeg uit moesten. We bleven deze dag dus dicht bij het hotel, aten nog wat sushi en keken die avond een film op de kamer. Hierna pakten we onze spullen en waren er eindelijk klaar voor na 4 extra dagen op Bangkok. Op dinsdag 15 september kwamen we vroeg ons bed uit voor de lange vluchten terug naar huis. Alles verliep enorm soepel en diezelfde avond lagen we om 23:00 uur weer lekker in ons eigen bed.


