Sapa en de Ha Giang Loop in het noorden van Vietnam (Dag 175 t/m 180)
In het laatste reisverslag hebben we jullie uitgebreid verteld over de prachtige cruise in de Lan Ha Bay die we hebben gedaan met Indochine Cruise. Na deze dagen op het water zijn we verder landinwaarts getrokken. We zijn naar het noorden van Vietnam gegaan om Sapa te bezoeken en de Ha Giang Loop te gaan rijden. Hoe dit allemaal is gegaan lees je in dit reisverslag.
De eerste dagen in Sapa
Op dinsdag 29 augustus 2023 verlieten we Hanoi weer. Na een goede nachtrust in onze grote kamer van het La Storia Ruby Hotel & Travel kregen we een heerlijk ontbijtpakketje mee. We werden namelijk om 6:45 al opgehaald met een zogenaamde limousine busje. Met in totaal 9 personen werden we naar Sapa gebracht. We merken dat de busjes om de 2 uur even moeten stoppen voor een pauze en dat vinden we prima. Het is soms wel vreemd dat dit altijd bij een grote souvenirwinkel is.
Eenmaal in Sapa konden we direct terecht in onze kamer bij het Cat Cat Galerie d’Art. We hadden een erg mooie kamer met vanaf het balkon mooi uitzicht over de bergen van Sapa. Die middag liepen we een rondje door Sapa en regelden we nog wat zaken vanuit onze kamer. Zo boekten we een tour voor de opvolgende dag. Sapa is een beetje een vreemde stad met enorm opgedofte gebouwen vol met lichtjes midden in de bergen. Het lijkt een typisch voorbeeld van hoe de Aziaten een plaats voor toeristen aantrekkelijk proberen te maken. De avond sloten we af met een paar prima pizza’s in het restaurant vlak naast ons hotel.
Op pad met de moeder van Pang
De volgende dag konden we in het Cat Cat Galerie d’Art hotel aanschuiven voor een verrassend groot ontbijtbuffet. Goed gevuld konden we al snel op pad gaan. We hadden een tour geboekt bij Pang Local Trekking guide in Sapa. Pang was zelf 6 maanden zwanger dus had een vervangster geregeld die ons mee op pad zou nemen die dag en dat was haar moeder Dinh. Wij vonden het allemaal goed en voor we het wisten liepen we Sapa uit.
Dinh sprak redelijk Engels al moesten we soms goed ons best doen om haar te verstaan, maar dat zijn we ondertussen wel gewend in Azië. We hielden een aangenaam langzaam tempo aan en sloegen een zijpad in richting de vallei. Daar haakten al snel een aantal lokale dames aan die met ons meeliepen. We kregen onderweg alle tijd om foto’s te maken en te genieten van het uitzicht. Het was behoorlijk druk onderweg want er waren vrij veel gidsen die met hun groepjes over dezelfde paadjes gingen.
De vallei is voornamelijk gevuld met de prachtige rijstvelden. Op verschillende plekken waren er dan ook Vietnamezen hard aan het werk. Na een tijdje lopen namen de toegevoegde dames afscheid van ons en kwam de aap uit de mouw. Ze hadden van alles bij dat ze wilde verkopen en na de hulp die ze ons hadden geboden tijdens de wandeling werd dan ook verwacht dat we van alles zouden kopen. De teleurstelling was dan ook vrij groot toen we besloten om enkel een klein iets te kopen. Een wijze les dus.
De lokale dorpjes
Dinh nam ons vervolgens mee naar verschillende dorpjes die allemaal bewoond worden door lokale stammen. Ze vertelde dan ook dat je dit kon zien door de kleding en verschillende talen die ze spreken. In een van de dorpjes namen we lunch. Deze werd door Dinh voorzien van rijstwijn, oftewel “happy water” zoals zij het noemde.
Nadat we nog een paar dorpjes passeerden stonden haar man en twee andere motortaxi’s op ons te wachten om ons met hoge snelheid terug naar Sapa te brengen. Daar namen we plaats op een van de rooftop bars om een paar lekkere frisse sapjes te nemen.
Het was een erg vermoeiende dag geweest en dat voelden we wel aan onze benen. Die middag hebben we dan ook lekker op het balkon van onze kamer genoten van het uitzicht. Die avond zijn we een goedkoop menu gaan eten bij een restaurant. Voor we het wisten stond de tafel al in een keer vol met alle gangen. Dit kregen we natuurlijk niet allemaal op maar het smaakte wel lekker!
Naar de top van de Fansipan
Op donderdag 31 augustus 2023 was dag 177 van onze reis aangebroken. Die dag gingen we gebruiken om het hoogste punt van Indochina te bereiken. Indochina wordt hier gebruikt voor de landen Vietnam, Laos, Cambodja en Thailand. Vlak bij Sapa ligt namelijk Fansipan, een berg met een hoogte van maar liefst 3147 meter. Na het ontbijt kochten we daarom vanuit de kamer online wat kaartjes en konden we op pad. Op een paar straten van ons hotel ligt namelijk het Muong Hoa Sapa station. Vanuit hier kan je met een monorail heel eenvoudig naar de ingang van Sunworld Fansipan Legend toe. Dit is een enorm toeristisch park met als hoofddoel de Fansipan. We konden direct instappen en de rit duurde maar een paar minuten.
We gingen de Fansipan namelijk niet beklimmen, maar we gingen deze bereiken via een hypermoderne en enorme kabelbaan. Ondanks dat deze hele bezigheid behoorlijk prijzig was leek het ons toch de moeite waard om hier te gaan doen. Dat bleek terecht. De kabelbaan naar boven was enorm indrukwekkend. Hij legt een afstand af van meer dan 6 kilometer over de prachtige vallei van Sapa. Eenmaal boven was het een heel stuk frisser, maar voor ons Nederlanders nog altijd zeer aangenaam. Het was niet alleen fris, maar uiteraard ook erg bewolkt. Een mooi uitzicht was dan ook maar sporadisch te zien.
Vanaf hier was het nog maar een klein kabeltreintje naar de absolute top. Daar kon je op verschillende plekken op de foto. Af en toe trokken de wolken weg en kregen we een gedeelte van het prachtige uitzicht te zien. Ondanks de enorm toeristische inslag vonden we het zeker de moeite waard. Het voelde erg bijzonder om op deze enorme hoogte te staan.
Terug naar Sapa
Na een drankje en een lekkere koek maakten we de wandeling terug naar de kabelbaan. Onderweg passeerden we een tempel met een pagode en verschillende enorme boeddha’s. Deze waren indrukwekkend groot en soms half verscholen tussen de wolken. Hierna namen we dezelfde kabelbaan en kabeltrein weer terug naar Sapa om daar ergens een lekker broodje bánh mì te gaan eten.
We waren nog wat vermoeid van de wandeling van de dag ervoor en dat voelden we. Zere lijven zorgde ervoor dat we weer lekker op ons balkon gingen zitten om die avond ons verblijf in Sapa af te sluiten met een erg lekker etentje. De volgende dag moesten we namelijk weer vroeg op voor ons vervoer naar Ha Giang.
De eerste dag van de Ha Giang Loop
Op vrijdag 1 september 2023 trokken we vanuit Sapa naar Ha Giang. We werden die ochtend netjes opgehaald bij het Cat Cat Galerie d’Art. Geheel onverwacht stond er een auto voor ons klaar. Deze bracht ons niet helemaal naar Ha Giang, maar wel naar het busstation. Met een busje werden we naar Ha Giang gebracht waar we aan het einde van de middag aankwamen. De rit beviel ons goed. Onderweg wisselden we nog een keer van bus en stopten we voor een snelle lunch waarbij we ondervraagd werden door een groepje Vietnamese kinderen. Eenmaal in Ha Giang konden we direct terecht in onze prima kamer van het Lotus Hostel Motorbikes and Tours. Na een lekkere maaltijd gingen we op tijd naar de kamer om onze spullen te pakken voor de volgende dag en nog even een goede nachtrust te pakken.
Zaterdag 2 september 2023 was het zover. Het duurde even voor de groep er helemaal klaar voor was maar tegen 10:00 uur vertrokken we dan eindelijk. We pikten nog iemand op in Ha Giang en gingen uiteindelijk met 13 personen op pad. Het grootste gedeelte van de groep, waaronder Judith en ik, hadden een zogenaamde easy rider genomen. Dit is een ervaren motorrijder waarbij we achterop zaten. Het was soms wat krapjes, maar we kwamen er al snel achter dat dit een goede keuze was.
Op de eerste dag hebben we ongeveer 140 kilometer afgelegd. We bezochten prachtige plekken zoals Quan Ba Heaven Gate, op een hoogte van ongeveer 1500 meter. Hierna reden we richting Yen Minh. De route was geweldig mooi met talloze geweldige uitzichten. We keken onze ogen uit en hadden prachtig zicht achterop de motor. Via allerlei slingerwegen gingen we bergop en bergaf door het prachtige gebied van noordwest Vietnam.
De gids nam ons zelfs nog mee naar een erg klein afgelegen pad voor het mooiste uitzicht van de dag. Via de Sung La valei gingen we aan het einde van de middag nog naar het Hmong-paleis voor een kijkje bij het huis van de koning. Vanuit hier was het niet ver meer naar het homestay. We hadden die dag maar liefst 3 lekke banden gehad wat ons veel tijd heeft gekost. We kwamen dan ook later aan dan verwacht. Gelukkig was er die avond voldoende eten en “happy water”, zoals ze de rijstwijn hier graag noemen. Zelfs de karaoke machine werd nog tevoorschijn gehaald om de avond op een gezellige manier af te sluiten.
Een pechdag tijdens de Ha Giang Loop
De tweede dag van de Ha Giang loop ging niet zonder slag of stoot. Wederom vertrokken we wat later, ditmaal omdat er iets met de familie van een van de easy riders was. Daarnaast hadden we geen geweldige nacht gehad door onze privékamer die enkel door gordijnen was afgesloten van de rest. We trokken die dag vlak langs de Chinese grens over de Ma Pi Leng-pas. De uitzichten waren minstens net zo mooi als de dag ervoor.
Helaas hadden we wat minder geluk op deze dag. Naast de lekke banden besloot er ook een jong Engels meisje uit onze groep een verkeerde afslag te nemen. Nadat we contact met haar op konden nemen was het nog een uur wachten tot ze er eindelijk was. Toen we eindelijk verder reden ging het meisje en haar vriend ook nog eens onderuit. Gelukkig waren er geen ernstige verwondingen leek het op dat moment, maar dit alles kostte ons wel erg veel tijd. De geplande boottocht moesten we daarom helaas overslaan.
De weg was op deze tweede dag dan ook een stuk slechter dan de voorgaande dag. Er waren veel werkzaamheden en onverharde wegen vol met grind en flinke stenen. Gelukkig waren onze easy riders van het Lotus Hostel Motorbikes and Tours erg bekwaam en voelden wij ons dus zeer veilig achterop de motor. Na een tankbeurt en wat prachtige uitzichten kwamen we aan in Meo vac waar we verbleven in het plaatsje Du Gia. In deze homestay kregen we een privékamer en ook deze avond vloeide de “happy water” weer rijkelijk en voor we het wisten stonden we samen “Paradise by the Dashboard Light” te zingen bij de karaoke.
Terug naar Ha Giang
Na 2 flinke dagen rijden was op maandag 4 september 2023 de laatste dag van onze Ha Giang Loop met Lotus Hostel Motorbikes and Tours. Het had flink geregend de voorgaande nacht en vroeg in de ochtend druppelde het nog even door. Daarom besloten we iets langer te wachten zodat het droog en iets warmer was om naar de Thâm Luông waterval te gaan. Deze lag op korte afstand van de homestay en we hebben er een uur lang heerlijk gezwommen en in het water gesprongen.
Daarna sprongen we weer op de motor voor de laatste rit. Het was nog een flinke tocht terug naar Ha Giang. Gelukkig stopten we ook deze keer weer regelmatig. Gelukkig deze keer niet voor een valpartij of lekke band, maar gewoon voor het uitzicht. Een paar goede fotomomenten volgden daarom weer. Via Mau Due reden we door de vallei door verschillende dorpjes. Zo passeerden we een parade van basisschoolleerlingen, waarschijnlijk vanwege Onafhankelijkheidsdag een paar dagen eerder.
Ondertussen gingen mijn knieën en bovenbenen steeds meer zeer doen na het dagenlang zitten achterop de motor, bij Judith waren het voornamelijk haar billen. We waren dan ook iedere keer blij dat we even stopten. Aan het einde van de middag kwamen we weer aan bij het Lotus Hostel Motorbikes and Tours. We konden hier ons nog opfrissen en wat eten voordat iedereen weer zijn eigen weg ging.
Om 20:00 uur vertrok namelijk de slaapbus naar Ninh Bình. Een rit waar we niet bepaald naar uitkeken. We hadden immers al talloze horrorverhalen gehoord over de nachtbussen in Vietnam. Door een auto werden we opgehaald en naar de bus gebracht. Daar stapten we in en zagen 3 rijen met ligstoelen waarvan we 1 stoel aan de raamkant en 1 in het midden kregen toegewezen. Judith kon haar benen vrij goed kwijt maar voor mij (Erik) was het erg krapjes. We kregen een dekentje en kussen tegen de ijskoude airconditioning en gingen op pad. Op naar Ninh Binh!
Benieuwd naar de bewegende beelden van dit gedeelte van onze reis?
Check dan hieronder de video van ons YouTube kanaal!
Wat een avontuur weer en wat een mooie natuur gelukkig een prachtige rit met een goede afloop.Veel reis plezier.